Vlaams verkeerscentrum

Met de fiets trok de zesde klas op 17 oktober 2017 naar het Vlaams verkeerscentrum gelegen aan het Kievitplein midden in Antwerpen. Daar werden we opgewacht door Peter, de communicatieverantwoordelijke. Drank en cake stonden voor ons al klaar in de vergaderzaal waar we ontvangen werden. Peter maakte voor ons een powerpoint om ons duidelijk te maken wat de taken van het centrum zijn.

Dan gingen we 2 verdiepen lager naar de echte werkruimte, het kloppende hart van de Vlaamse autosnelwegen. Van Ronny, de papa van Stella en één van de operatoren in het verkeerscentrum, kregen we daarna een rondleiding in die zaal vol computerschermen. Het was al een drukke ochtend geweest met veel ongevallen en toen we de zaal inkwamen zagen we op 1 van de camerabeelden dat er weer een ongeval gebeurd was. We mochten zelf met een joystick inzoomen en konden zo alle details zien en de evolutie volgen. De operatoren gaven meteen het accident door aan de politie die midden in het kloppende hart aan bureaus zit. De operatoren typten de tekst voor op de informatieborden die boven de snelwegen hangen en na 5 minuten waren de hulpdiensten ter plaatse.


Er hangen wel 1500 camera’s boven de snelwegen. De helft ervan zijn slimme camera’s die zelf detecteren en signaleren als er iets is gebeurd waarvan ze denken dat de operatoren dit moeten weten. Deze schermen krijgen in de zaal dan een rood oplichtend kader.

Er wordt ook gebruik gemaakt van elektromagnetische velden, een soort lussen die onder het wegdek aangelegd worden. Van bovenuit zien ze er als littekens op de weg uit doordat ze het asfalt daarna terug dicht moeten lassen. Op die manier kunnen ze in het verkeerscentrum de snelheid van de voertuigen meten, kunnen ze zien of het een personenwagen of een vrachtwagen is en kunnen ze het aantal passerende voertuigen tellen. Straf hè!

Wat ons heel erg raakte was toen de politie het ongeval terugspoelde en we zagen hoe een camionet in volle snelheid bleef rijden en de vertragende auto’s voor hem niet opmerkte en zonder te remmen volop inreed op de voorliggers die door de zware slag met 4 naar alle kanten vlogen. Gsm-gebruik achter het stuur is letterlijk levensgevaarlijk, daarvan waren we van dichtbij getuige.

De politie liet ons ook nog de beelden zien van het ongeval van vorige week op de ring van Antwerpen toen er een vloeibaar, wit, plakkerig goedje lekte en er heel veel verkeersellende ontstond. Een auto slalomde toen van helemaal links naar het rechterbaanvak en gooide zich tussen de vrachtwagens in waarop die uit alle macht moesten remmen.

 

Je wordt door deze uitstap er heel erg mee geconfronteerd hoe snel een ongeval gebeurt door onoplettendheid van de bestuurder. Twee uren later fietsten we tevreden én oplettend weer naar school.

 

(verslag klassikaal gemaakt. Elk kind formuleert één zin.)